Wijkagent Rennie Grootenhuis

Ze is direct in haar benadering. “Ik stap deryn sa’t ik bin. What you see, is what you get”, geeft Rennie Grootenhuis (36) aan over haar werkwijze als wijkagent. Sinds april is ze in deze functie actief in Drogeham, Kootstertille, Twijzel en Twijzelerheide. De taak vormt een deel van haar velerlei werkzaamheden in fulltime dienstverband binnen de surveillancedienst. “Troch de brede ynset learst it gebiet en de minsken goed kennen. Dat is wol de bêste learskoalle: sa breed mooglik ûnderfining op dwaan dêr’t jo ek as wykagint profyt fan ha”

Door het afwisselend werkzaam zijn in een dag- en nachtploeg is ook direct duidelijk dat ze niet continu beschikbaar is als wijkagent. “It âlde byld fan de plysje dy’t alle dagen even op de fyts troch it doarp giet, ha wy achter ús litten. De ôfstannen binne dêrfoar te grut”. Voordeel van haar werk als allrounder is dat ze in principe te allen tijde over een dienstauto kan beschikken. Bovendien pikt ze vanuit juist deze werksfeer alle signalen vanuit het veld op. “Jo sitte as in spin midden yn it web”. Dankzij snelle communicatie via het service-centrum 0900-8844 kan ze deels haar collega’s ondersteunen en gedeeltelijk een eigen planning volgen.

Geen partij

Als wijkagent hecht ze eraan een luisterend oor te bieden bij bijvoorbeeld overlastsituaties, maar ze waakt er naar eigen zeggen tegelijkertijd voor als probleemoplosser te fungeren. “Problemen wurde gauris op de skouder fan de plysje del lein. Dy moat it mar oplosse, mar sa wurket it net. As der in aapke op ús skouder set wurdt, is de earste fraach fansels: moatte wy hjir as plysje wat mei of moat it probleem troch oaren as de plysje behannele wurde, of moatte wy gearwurkje mei oare ynstânsjes sykje?” Bij een klacht over bijvoorbeeld geluidsoverlast door muziek, huisdieren of menselijk gedrag wil ze dan ook niet op voorhand partij kiezen. Overleg met de woningstichting of met de naaste buren kan in haar optiek soms bijdragen aan een oplossing. Wel wordt de melding geregistreerd en de situatie ingeschat. Soms kan er een officiële waarschuwing uit voortvloeien met bij herhaling een bekeuring. “Yn de praktyk sitte der allerhande gradaasjes of nivo’s yn”.

Lange adem

De praktijk wijst ook uit dat een melding meestal niet op zichzelf staat. “Skerp lústerje is dan wol it earste wat jo as wykagint dwaan kinne”. Aan de hand van de aangeboden informatie kan ze eventueel doorverwijzen naar een buurtbemiddelingstraject. “As plysje geane wy net altiid mei twa of mear partijen om tafel sitten foar in oplossing. De minsken fan Buurtbemiddeling hawwe in spesifike oplieding folge, binne en bliuwe ûnpartijdich en hawwe boppedat mear tiid om saken út te praten. En, somtiden binne it saken dêr’t jo echt in lange adem foar noadich hawwe”. Van de uitkomsten van deze gesprekken wordt ze overigens op de hoogte gehouden, zodat ze de vorderingen kan volgen. Als er daadwerkelijk sprake is van strafbare feiten of vermoedens daarvan, zet Rennie wel door. “Alles op it terrein fan strafrjocht meie op ús skouders lein wurde, mar dan moat wol dúdlik wêze dat it echt in strafsaak is”. Verwachtingen wil ze dan ook niet wekken voor het verkennen van de grenzen.

Buurttips

In zijn algemeenheid adviseert ze bewoners in een wijk of buurt wat meer zaken dan nu onderling op elkaar af te stemmen. “Hâld it sosiale fêst: sykje kontakt, wêz wat iepener en sprek elkoar oan”. Als voorbeeld wijst ze op het af en toe legen van de brievenbus of het verschuiven van planten bij een gezin dat (langdurig) op vakantie is. “Sa kinne jo ynbrekkers keare. Boppedat meie jo as buorlju wat alerter wêze as der ien yn ‘e buurt mei fakânsje is, mar dat moatte jo dan wol witte. Kommunikaasje docht altyd fertuten”

Familie-agent

Voor Noordoost-Fryslân is Rennie Grootenhuis samen met een collega ook aangesteld als familie-agent. Het betekent dat ze het aanspreekpunt is voor een familie die plotseling wordt geconfronteerd met het overlijden van een dierbare tengevolge van bijvoorbeeld een verkeersongeval. “Op sa’n famylje komme der fan it iene op it oare momint meastentiids in hiel soad fragen ôf. Hoe is it bard? Wêr binne de spullen? Hoe no fierder?” Desgewenst kan ze hierbij een beroep doen op Slachtofferhulp. “Foar de famylje is der ien nûmer en dus in fêst kontaktpersoan”. Ook de ervaring die ze in deze functie opdoet, schat ze in als bijzonder. “Der wêze at jo der wêze moatte”, zo besluit de voormalige jeugdagent die vanuit De Wolden in Zuidwest Drenthe de sprong naar Achtkarspelen maakte. “En geandewei leare jo elke dei. Sa is’t”.